Bulimia to bardzo podobna choroba na podłożu psychicznym jak anoreksja, ale objawia się inaczej. Bulimia to żarłoczność, ciągle objadanie się, czymkolwiek, i jak najczęściej, a potem prowokowanie odruchów wymiotnych, zwracanie tego co się spożyło z powodu głębokich wyrzutów sumienia. Chorzy na bulimię, również głównie płeć żenska, odczuwa ciągle wilczy głód, ale chcąc być również szczupłym, z poczucia winy, że dużo się zjadło, wymiotują, w ukryciu, nie obnażając się chorobą swoją. Z bulimii, często można popaść w anoreksję, te choroby są bardzo blisko siebie. Przyczyny zachorowania na bulimię są różne. Przede wszystkim brak akceptacji w grupie rówieśniczej, nie kontrolowanie tego ile i jak się spożywa posiłek. Brak osoby, z którą można by się podzielić swoimi problemami, ukojenia szuka się w jedzeniu. Konflikty w rodzinie, wśród najbliższych znajomych, też mają wpływ. Tendencję do takiej choroby mają szczególnie te osoby, które miał y w rodzinie już bulimiczkę lub anorektyczkę, albo jest bark samoakceptacji.